„Uroczysko Olchawa” – ścieżka ekologiczno-edukacyjna Dermansko-Ostrogskiego Parku Narodowego na południu obwodu rówieńskiego. Zaczyna się przy trasie T-18-20 na obrzeżach wsi Mosty w hromadzie Miazów, w kierunku Zielonego Dębu, i prowadzi mieszanym lasem rezerwatu leśnego „Olchawa”. Ścieżkę otwarto 30 września 2022 roku; według danych parkowych jej długość wynosi około dwóch kilometrów, ślad na mapie jest nieco krótszy, ponieważ nie uwzględnia wszystkich odgałęzeń do przystanków.

Trasa jest obliczona na niespieszny spacer trwający godzinę lub półtorej, z dziećmi albo klasą szkolną. Ścieżka jest oznakowana żółtymi znakami, teren jest górzysty – tutaj zaczynają się stoki Grzędy Miazowskiej, występują więc krótkie podejścia i zejścia.

Siedem przystanków

Wzdłuż ścieżki ustawiono tablice informacyjne, ławki do odpoczynku oraz drogowskazy z wizerunkami zwierząt obwodu rówieńskiego. Przystanki mają własne nazwy:

  • „Początek wędrówki”;
  • „Martwe drewno – wieczne życie lasu”;
  • „Ekoklasa pod gołym niebem”;
  • „Zdumiewający świat orchidei”;
  • „Dąb – król drzew”;
  • „Wielka korzyść małej mrówki”;
  • „Rośliny obcego pochodzenia”.

Największym miejscem na trasie jest ekoklasa: ławki z kloców pośród sosen, gdzie pracownicy parkowi prowadzą lekcje przyrody pod gołym niebem.

Ekoklasa pod gołym niebem: ławki z kloców i tablice pośród sosen
„Ekoklasa pod gołym niebem” na ścieżce. Zdjęcie: Park Narodowy „Dermansko-Ostrogski”, publikacja Suspilne Riwne

Obok stoją tablice o grzybach, a także drewniana tablica z przekrojami miejscowych gatunków – czereśni, osiki, brzozy, olchy czarnej, klonu, dębu, sosny, grabu, jesionu i świerku. Na niej łatwo pokazać dzieciom, czym różni się drewno.

Tablica z przekrojami drzew: czereśnia, osika, brzoza, olcha, klon, dąb, sosna, grab, jesion, świerk
Tablica z przekrojami drewna miejscowych gatunków. Zdjęcie: Lubow Romaniuk, publikacja Suspilne Riwne

Ścieżka dla osób z wadami wzroku

Wiosną 2024 roku „Olchawę” przystosowano dla niewidomych i słabowidzących odwiedzających. Na trasie pojawiły się tablice i tabliczki napisane alfabetem Braille'a, schemat ścieżki z oznaczeniami wypukłymi, drewniane obrzeża, po których można się orientować, oraz liny na przejściach. 23 kwietnia 2024 roku trasę sprawdzili eksperci ds. dostępności, a wycieczki dla osób ze szczególnymi potrzebami prowadzą pracownicy parkowi.

Schemat ścieżki ekologicznej „Uroczysko Olchawa” z napisami alfabetem Braille'a
Schemat ścieżki z alfabetem Braille'a. Zdjęcie: Rówieńska ODA, publikacja Suspilne Riwne

Rezerwat „Olchawa” i Park Dermansko-Ostrogski

Leśny rezerwat przyrody o znaczeniu lokalnym „Olchawa” zajmuje około 539 hektarów i chroni fragment lasu mieszanego – z dębem, grabem, sosną, brzozą. Rosną tu rzadkie rośliny, w tym orchideje z Czerwonej Księgi Ukrainy; wiosną las wypełnia się śpiewem ptaków.

Rezerwat wchodzi w skład Dermansko-Ostrogskiego Parku Narodowego, utworzonego w 2009 roku. Park leży w dolinie rzeki Zbytynki między Grzędą Miazowską a Górami Krzemienieckimi, na styku Polesia, Wyżyny Wołyńskiej i Wyżyny Podolskiej. Jego flora liczy 954 gatunki roślin, z czego 51 znajduje się w Czerwonej Księdze; gatunków zwierząt z Czerwonej Księgi jest 68.

Grzęda Miazowska to górzyste pasmo o długości około 50 km, najwyższy punkt sięga 342 m n.p.m. Stoki są porośnięte dąbrowami i pocięte jarami; przez grzędę przebiega geodezyjny Łuk Struvego.

Odwiedzający przy tablicy o grzybach i instalacji „Las to nie śmietnisko”
Tablice o grzybach i „Las to nie śmietnisko”. Zdjęcie: Park Narodowy „Dermańsko-Ostrogski”, publikacja Suspilne Riwne

Co w pobliżu

Kilka kilometrów dalej znajduje się uroczysko Hurby ze monasterem Zmartwychwstania Pańskiego i pomnikiem w miejscu bitwy pod Hurbami: w dniach 21–25 kwietnia 1944 roku odbyła się tu jedna z największych bitew UPA z wojskami NKWD. Po bitwie okoliczne wieś Hurby i Antonowce spalono, a mieszkańców wywieziono. Szlak wygodnie połączyć z wizytą w monasterze.

Niedaleko, w dolinie Zbytynki, leży Buszczański Rezerwat Botaniczny oraz wieś Buszcza, która wzmiankowana jest już w gramocie księcia Lubarta z 1322 roku.

Jak dojechać

Początek szlaku znajduje się przy trasie T-18-20 na obrzeżach Mostów, około 10 km od Mizocza. Samochodem z Równa — około godziny drogi przez Zdołbunów i Mizocz. Transportem publicznym najwygodniej dojechać do Mizocza, a stamtąd taksówką. Przycisk „Jak dojechać do startu” na tej stronie wyznaczy trasę do wejścia na szlak.