Kamienne Sioło — rezerwat geologiczny o powierzchni 15 hektarów w lesie na wschód od wsi Rudnia-Zamysłowicka w hromadzie Olewsk. Wśród dębowego lasu z brzozą, osiką, sosną, dziką gruszką i jabłonią rozrzucone są dziesiątki głazów czerwonego granitu o wysokości 4–6 metrów — stąd to miejsce nazywa się ukraińskim Stonehenge. Nie ma tu osobnego oznakowanego szlaku ekologicznego, ale od parkingu między kamieniami prowadzi pętla leśnymi ścieżkami o długości około kilometra. Starczy na nią godziny, choć zazwyczaj zostaje się tu na dłużej.

Co jest na szlaku
Od tablicy informacyjnej o rezerwacie szlak wchodzi w główne skupisko głazów. Miejscowi mówią, że kamienie przypominają chaty, plac, szkołę i cerkiew — stąd nazwa „sioło”. Dalej prowadzi na południe do najbardziej znanego kamienia — Bożego, z trzema zagłębieniami, które nazywa się „Śladami Boga”. Przystawiono do niego drabinę, a w „ślady” odwiedzający wkładasz monety. Obok leży odłupany „Kamień Diabelski”; uważa się, że przejście między nimi odmładza i oczyszcza z grzechów. Pętla wraca obok paleniska i miejsca na piknik do drugiego parkingu.

Legendy
Według podania w zagłębieniu na Bożym kamieniu jest ślad, który zostawił Diabeł, gdy Bóg trącił go w piekło. Inna legenda opowiada o bogatej wsi, która zamieniła się w kamień, bo odmówiła głodnym sąsiadom chleba. Krajoznawca Jurij Chalimonczuk podkreśla co innego: ten granit ma ponad dwa miliardy lat.
Skąd wzięły się głazy
Kiedyś uważano, że kamienie przyniosło lodowisko, ale geolodzy tę wersję odrzucają: w pobliżu nie ma osadów lodowcowych. Najprawdopodobniej są to ostańce Ukraińskiej Tarczy Krystalicznej — granity, takie same jak tutejsze skały macierzyste, z których woda i wiatr przez miliony lat wymyły miększe warstwy. Na kamieniach rosną paprocie reliktowe i rozchodnik, w lesie — objęty ochroną widłak spłaszczony i lilia złotogłów.

Mech na głazach to część tego piękna: w 2020 roku złoczyńcy prób政府采购 go zdzierać. Nie wchodźcie na kamienie bez drabiny i nie zrywajcie mchu.
Jak dojechać
Rudnia-Zamysłowicka leży na północny wschód od Olewska, do rezerwatu prowadzi droga leśna ze wsi, są dwa parkingi. Od Żytomierza — około 170 km. Rezerwat położony jest mniej więcej 29 km od granicy z Białorusią, w pobliżu strefy pasa 30-kilometrowego, gdzie wstęp do lasów jest ograniczony, więc przed wyjazdem upewnijcie się w hromadzie Olewsk lub w leśnictwie, czy dostęp jest otwarty.