Klesów to osiedle na Polach Wołyńskich, siedziba hromady Klesów w rejonie sarneńskim, 20 kilometrów od Sarn. Wyrosło przy kolei i kamieniołomach granitu, a dziś znane jest także z bursztynu oraz klesowskiego dendroparku z zielonymi rzeźbami. W 2020 roku władze lokalne postanowiły rozwijać tu turystykę ekologiczną.
Stacja i kamieniołomy
Klesów to młode osiedle. W 1902 roku, podczas budowy kolei Kijów — Sarny — Kowel, kilka kilometrów od starej wsi Klesów wybudowano stację o tej samej nazwie. Wokół niej wyrosło osiedle robotnicze: w 1906 roku było tu 12 domów i 73 mieszkańców. Dookoła zaczęto rąbać las i wydobywać granit, zarząd Kolei Poleskich wybudował tartak, a w 1909 roku otwarto szkołę.
Między wojnami Klesów należał do Polski i był siedzibą gminy w powiecie sarneńskim. Kamieniołomy pracowały pełną parą: zachowały się zdjęcia z Narodowego Archiwum Cyfrowego, na których widać wagoniki i motowozy przewożące kamień. Granit klesowski jest różowo-szary, drobnoziarnisty i bardzo trwały, i do dziś wydobywa się go w kilku złóż.
Sicz Poleska
Latem 1941 roku Klesów stał się jednym z ośrodków Siczy Poleskiej — formacji zbrojnej utworzonej przez Tarasa Bulbę-Borowca. Przeniósł tu swój sztab pułkownik armii URL Djaczenko, działały tu dwa kurenie klesowskie oraz szkoła podoficerska. 15 sierpnia 1941 roku kureń klesowski zdobył w walce Olewsk. Materiały wybuchowe do operacji siczownicy wzięli ze składów kamieniołomów granitu. Później Klesów wchodził w skład okręgu wojskowego UPA „Zahrawa”.
Bursztyn i dendropark
W Klesowie znajduje się jedno z największych w Ukrainie złóż bursztynu. Z kolei w leśnictwie klesowskim mieści się dendropark z fantazyjnymi zielonymi rzeźbami. Więcej szczegółów w artykule Dendropark klesowski.
Klesów na wideo
Obok
Sarny — 20 kilometrów, Rokitno — na wschód. Więcej w artykule Rejon sarneński.
Jak dojechać
Klesów leży na linii kolejowej Sarny — Korosteń. Z Sarn kursują pociągi podmiejskie i autobusy.
