Zabołocie to osiedle na samym północy Wołynia, centrum hromady Zabołocie w rejonie kowelskim. Mieszka tu ponad cztery tysiące ludzi. Do granicy z Białorusią jest sześć kilometrów, a przez osiedle przebiega linia kolejowa Kijów — Brześć z przejściem granicznym. Zabołocie leży na piaszczystych wzgórzach wśród lasów i jezior, a kiedyś wokół rozciągały się nieprzejściowe bagna — stąd też wzięła się nazwa.

Legenda o księżniczce

Miejscowi opowiadają, że kiedyś księżniczka, a według innej wersji królowa, jechała z Ratna przez lasy przez Zalesie. Wielkie Bagno między Zalesiem a dzisiejszym Zabołociem pochłaniało tabory. Gdy w końcu świta dotarła na piaszczyste wzgórza, księżniczka długo odpoczywała i kazała zbudować tu osadę, z której wyrosła wieś.

Od Nowego Zalesia do Zabołocia

Pierwsza wzmianka pisana pochodzi z 1501 roku, z rejestru wsi starostwa ratneńskiego. Wtedy wieś nazywała się jeszcze Nowym Zalesiem i liczyła dziesięć domostw. Pod koniec XVI wieku utrwaliła się nazwa Zabołocie. W 1629 roku liczono tu 55 dymów. Podczas powstania Chmielnickiego mieszkańcy Zabołocia poparli Kozaków, a polski oddział spustoszył wieś. Później należała ona do hrabiego Krasnickiego i generała Sestakowa, a od 1840 roku do skarbu państwa.

Zabołocie rozwijało się najszybciej po 1870 roku, kiedy przeprowadzono tędy linię kolejową z Kijowa przez Kowel do Brześcia i Warszawy. Pod koniec XIX wieku firma tartaczna „Budex” wybudowała w osiedlu zakład: drewno z puszcz poleskich przewożono wąskotorówką, a stamtąd szerokim torem na zachód. W 1904 roku w Zabołociu mieszkało już ponad dwa tysiące ludzi.

Dworzec stacji Zabołocie
Dworzec stacji Zabołocie. Zdjęcie: Vit Korotky, CC BY 3.0
Tory stacji Zabołocie
Tory stacji Zabołocie. Zdjęcie: Dima Sugonyaev, CC BY-SA 3.0

Cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego

Dawne centrum Zabołocia znajdowało się przy cerkwi — w okresie międzywojennym stały tu szkoła i budynek gminy. Z czasem centrum przeniosło się w pobliże kolei. Drewniana cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego to główny zabytek historyczny osiedla.

Drewniana cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego
Drewniana cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego. Zdjęcie: Viacheslav Galievskyi, CC BY-SA 4.0

Jeziora

Zabołocie otoczone jest jeziorami. Na północnym wschodzie leży duże jezioro Tur, nazywane też turskim lub Wielkim. Na północy znajduje się jezioro Dołgie, w centrum osiedla — Czarne, a na zachodzie i południu — niewielkie jeziorka Kołpyny i Koreć. Latem można tu pływać i łowić ryby, a wokół rozciągają się poleskie lasy pełne jagód i grzybów.

Zabołocie na wideo

Kiedy jechać

Najlepiej latem, kiedy woda w jeziorach jest ciepła. Pamiętaj, że osiedle leży w strefie przygranicznej: miej ze sobą dokumenty.

W pobliżu

Ratno — 22 kilometry na południe. Więcej informacji w artykule Rejon kowelski.

Jak dojechać

Zabołocie leży na linii kolejowej Kowel — Brześć. Z Ratna i Kowla kursują autobusy.