Zabołocie to osiedle na samym północy Wołynia, centrum hromady Zabołocie w rejonie kowelskim. Mieszka tu ponad cztery tysiące ludzi. Do granicy z Białorusią jest sześć kilometrów, a przez osiedle przebiega linia kolejowa Kijów — Brześć z przejściem granicznym. Zabołocie leży na piaszczystych wzgórzach wśród lasów i jezior, a kiedyś wokół rozciągały się nieprzejściowe bagna — stąd też wzięła się nazwa.
Legenda o księżniczce
Miejscowi opowiadają, że kiedyś księżniczka, a według innej wersji królowa, jechała z Ratna przez lasy przez Zalesie. Wielkie Bagno między Zalesiem a dzisiejszym Zabołociem pochłaniało tabory. Gdy w końcu świta dotarła na piaszczyste wzgórza, księżniczka długo odpoczywała i kazała zbudować tu osadę, z której wyrosła wieś.
Od Nowego Zalesia do Zabołocia
Pierwsza wzmianka pisana pochodzi z 1501 roku, z rejestru wsi starostwa ratneńskiego. Wtedy wieś nazywała się jeszcze Nowym Zalesiem i liczyła dziesięć domostw. Pod koniec XVI wieku utrwaliła się nazwa Zabołocie. W 1629 roku liczono tu 55 dymów. Podczas powstania Chmielnickiego mieszkańcy Zabołocia poparli Kozaków, a polski oddział spustoszył wieś. Później należała ona do hrabiego Krasnickiego i generała Sestakowa, a od 1840 roku do skarbu państwa.
Zabołocie rozwijało się najszybciej po 1870 roku, kiedy przeprowadzono tędy linię kolejową z Kijowa przez Kowel do Brześcia i Warszawy. Pod koniec XIX wieku firma tartaczna „Budex” wybudowała w osiedlu zakład: drewno z puszcz poleskich przewożono wąskotorówką, a stamtąd szerokim torem na zachód. W 1904 roku w Zabołociu mieszkało już ponad dwa tysiące ludzi.


Cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego
Dawne centrum Zabołocia znajdowało się przy cerkwi — w okresie międzywojennym stały tu szkoła i budynek gminy. Z czasem centrum przeniosło się w pobliże kolei. Drewniana cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego to główny zabytek historyczny osiedla.

Jeziora
Zabołocie otoczone jest jeziorami. Na północnym wschodzie leży duże jezioro Tur, nazywane też turskim lub Wielkim. Na północy znajduje się jezioro Dołgie, w centrum osiedla — Czarne, a na zachodzie i południu — niewielkie jeziorka Kołpyny i Koreć. Latem można tu pływać i łowić ryby, a wokół rozciągają się poleskie lasy pełne jagód i grzybów.
Zabołocie na wideo
Kiedy jechać
Najlepiej latem, kiedy woda w jeziorach jest ciepła. Pamiętaj, że osiedle leży w strefie przygranicznej: miej ze sobą dokumenty.
W pobliżu
Ratno — 22 kilometry na południe. Więcej informacji w artykule Rejon kowelski.
Jak dojechać
Zabołocie leży na linii kolejowej Kowel — Brześć. Z Ratna i Kowla kursują autobusy.