Kostel św. Jana Chrzciciela — rzymskokatolicka świątynia i najstarszy zabytek architektury Dubrowicy, zabytek architektury o znaczeniu narodowym. Kiedyś był to klasztor zakonu pijarów ze znaną szkołą, a dziś — jeden z najpiękniejszych kościołów Polesia Rówieńskiego.
Pijarzy w Dubrowicy
Pierwszy drewniany kościół wybudowano w 1684 roku dla zakonu pijarów ze środków Jana Karola Dolskiego, który przeznaczył na niego 33 tysiące złotych i przekazał klasztorowi dużą część swoich posiadłości. W 1709 roku świątynię spalili Szwedzi, którzy wracali po bitwie pod Połtawą. W latach 1695–1742, dzięki wsparciu Kazimierza Pniewskiego, wzniesiono murowany kościół w stylu rokoko, który stał się klasztorem pijarów. W 1742 roku poświęcił go biskup Franciszek Kobielski.
Klasztor wspierali także inni magnaci: hrabiowie Platerowie, panowie Wżosilowscy, Kluczewski. Marta Naruszewiczowa zapisała klasztorowi 20 tysięcy złotych, a skarbnik kijowski W. Pruszenewski — 50 tysięcy. W 1736 roku klasztor w Dubrowicy wszedł do nowo utworzonej Litewskiej Prowincji pijarów. Pijarzy słynęli ze szkół, a w Dubrowicy działała także ich placówka edukacyjna.
Po powstaniu
Po powstaniu listopadowym 1830–1831 rozpoczęły się represje. W 1832 roku władze carskie zlikwidowały klasztor i szkołę pijarów, a kościół stał się parafialnym. Na miejskim cmentarzu od 1767 roku stała murowana kaplica, którą rozebrano po 1945 roku.
Co zobaczyć
Murowana świątynia w stylu rokoko z ołtarzem na wschód, stare mury klasztorne. Obok — cerkiew Narodzenia Bogurodzicy, więc dwa najstarsze kościoły miasta można wygodnie zwiedzić razem.
Czytaj także
Jak znaleźć
Centrum Dubrowicy, przy Horyniu.
