Muzeum historii Bractwa Łuckiego — jedyne na Ukrainie muzeum poświęcone osobnej organizacji brackiej. Otwarto je 27 września 2011 roku, w święto Podniesienia Świętego Krzyża, w budynku dawnego brackiego klasztoru Podniesienia Krzyża w Starym Łucku, przy ulicy Jowa Kondzelewicza. Muzeum założyło Wołyńskie Krajowe Bractwo św. apostoła Andrzeja Pierwszego Powołania oraz Wołyński Muzeum Krajoznawcze.
Bractwo Łuckie
Łuckie Bractwo Podniesienia Krzyża, skupiające świeckich i duchownych, zaczęło się kształtować w 1617 roku jako ośrodek prawosławnej szlachty województwa wołyńskiego. Po unii brzeskiej bracia podjęli się odrodzenia Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego, a w krótkim czasie bractwo stało się potężną korporacją społeczną, oświatową i finansową Wołynia. W latach 1720. mnisi braccy przeszli na unię, a od lat 40. XVIII wieku do 1833 roku przy klasztorze istniało unickie bractwo. Pod koniec XIX i w okresie międzywojennym próbowano odrodzić prawosławne bractwo przy cerkwi Podniesienia Krzyża, ocalonej po pożarze w 1803 roku.
Wybitni bracia
Przez Bractwo Łuckie przewinęli się mnich z Atosu Isakij Boryskowicz, archimandryta Iwan Kurcewicz, dramaturg Iwanikij Wołkowicz, hetman Iwan Wyhowski, biskupi Afanasij Puzyna i Gedeon Światopełk-Czetwertyński, metropolita Dionizy Bałaban, fundatorka Halszka Hulewiczówna, poeta Danilo Bratkowski, ikonopis Jow Kondzelewicz, prawnik Piotr Kosacz oraz historycy Orest Lewycki i Iwan Własowski.
Wideo
W pobliżu
Łuck, Lesyna witalnia — w Starym Mieście.
