Brzoza brodawkowata na Polesiu
Betula pendula
Uwaga: pyłek – silny alergen wiosną
Brzoza brodawkowata to drzewo o białej korze, która u nasady pnia staje się ciemna i spękana. Cienkie gałęzie zwisają w dół, młode pędy pokryte są żywicznymi brodawkami. Liście trójkątnie rombowe, o podwójnie piłkowanym brzegu.
Na Polesiu brzoza rośnie niemal wszędzie: w lasach mieszanych, na zrębach, pogorzeliskach, porzuconych polach, na skrajach bagien. Jako jedna z pierwszych zasiedla otwarte tereny i tworzy młode brzeziny, które z czasem zastępują sosna i dąb.
Wiosną brzoza kwitnie długimi kotkami, a jej pyłek wywołuje alergię u wielu ludzi. Wiosną z soku brzozowego robiono niegdyś napój, a z kory – wyroby z brzozowej kory.
Zbierać soku brzozowego w lesie bez pozwolenia nie wolno, a rany na pniu szkodzą drzewu. Inna, rzadka brzoza Polesia to brzoza niska, krzew torfowisk sfagnowych.
Kiedy zobaczyć: przez cały rok; kwitnie w kwietniu
Gdzie widziano na Polesiu
Obserwacje z otwartej bazy naukowej GBIF od 1990 roku.
Więcej w dziale „Rośliny”
Barszcz Sosnowskiego
Inwazyjna olbrzymia roślina, której sok w słońcu powoduje ciężkie oparzenia; rozprzestrzenia się na Polesiu wzdłuż dróg i rzek.
Jałowiec pospolity
Iglasty krzew poleskich borów sosnowych z kłującymi igłami i granatowymi „jagodami” – szyszkojagodami.
Brzoza niska
Niski krzew z rodziny brzozowatych, rosnący na poleskich bagnach; rzadka pozostałość flory epoki lodowcowej.
Sosna zwyczajna
Główne drzewo Polesia: bory sosnowe na piaskach nadają krajobrazowi charakter od Wołynia po obwód czernihowski.