Żółw błotny na Polesiu
Emys orbicularis
Żółw błotny ma płaski, ciemny, owalny pancerz długości do kilkudziesięciu centymetrów, usiany drobnymi żółtymi kropkami. Skóra głowy i nóg też jest ciemna z żółtymi plamkami. Ogon jest stosunkowo długi.
Żyje w wodach stojących i wolno płynących z mulistym dnem i gęstą roślinnością: w starorzeczach, stawach, jeziorach zalewowych i kanałach. Na Polesiu żółwia błotnego spotyka się w dolinach Prypeci, Stochodu, Desny i w Szackim Parku Narodowym.
Żółwia najłatwiej zobaczyć, gdy wygrzewa się na słońcu na karpie lub kępie, ale przy najmniejszym hałasie zsuwa się do wody. Wiosną samice wychodzą na suche piaszczyste tereny, czasem daleko od wody, aby złożyć jaja w dołku. Żółwie zimują na dnie zbiorników.
Żółwia nie wolno zabierać do domu: w niewoli cierpi, a w naturze każda dorosła samica jest ważna dla populacji. Żółwia przechodzącego przez drogę można przenieść na pobocze w tym kierunku, w którym się poruszał.
Kiedy zobaczyć: kwiecień–wrzesień; w maju–czerwcu samice wychodzą na piaszczyste brzegi składać jaja
Gdzie widziano na Polesiu
Obserwacje z otwartej bazy naukowej GBIF od 1990 roku.
Więcej w dziale „Gady i płazy”
Kumak nizinny
Mała żabka poleskich stawów i bagien z jaskrawym czerwono-czarnym brzuchem; jej ciche „um-um” słychać wiosną.
Traszka grzebieniasta
Duża traszka poleskich stawów; wiosną u samca wyrasta wysoki ząbkowany grzebień.
Żmija zygzakowata
Jedyny jadowity wąż Polesia: żyje na bagnach, zrębach i skrajach lasu, atakuje ludzi tylko w obronie.
Zaskroniec zwyczajny
Niejadowity wąż poleskich jezior i rzek, którego łatwo rozpoznać po żółtych lub pomarańczowych plamach na głowie.