Głuszec na Polesiu
Tetrao urogallus
Czerwona Księga Ukrainy: zagrożony
Głuszec to duży ptak. Samiec jest wielkości indyka, ciemnoszary z zielonkawą piersią, czerwonymi „brwiami” nad oczami, brodą i szerokim wachlarzowatym ogonem. Samica jest znacznie mniejsza, rudawo nakrapiana.
Głuszec zamieszkuje stare lasy sosnowe z borówką czarną, torfowiskami sfagnowymi i mchem. Na Ukrainie przetrwał na Polesiu i w Karpatach, a na Polesiu jedne z jego głównych ostoi to Poleski i Rówieński Rezerwat Przyrody.
Wiosną, o świcie, samce zbierają się na tokowiskach. Ich pieśń składa się z kląskania i „szlifowania”, podczas którego samiec na kilka sekund jakby głuchnie – stąd nazwa ptaka. Zimą głuszec żywi się igłami sosny, latem jagodami, pędami i owadami.
Głuszec jest wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy i bardzo wrażliwy na niepokojenie. Tokowisk nie wolno odwiedzać bez naukowców, a wycinka starych borów to główne zagrożenie dla gatunku.
Kiedy zobaczyć: kwiecień – wiosenne toki o świcie (tylko z naukowcami); w pozostałej części roku rzadko
Gdzie widziano na Polesiu
Obserwacje z otwartej bazy naukowej GBIF od 1990 roku. Miejsca pokazano w przybliżeniu, z dokładnością do 10 km.
Więcej w dziale „Ptaki”
Cietrzew
Leśny kurak poleskich bagien i zrębów; wiosenne toki cietrzewi słychać o świcie z daleka.
Bielik
Największy ptak drapieżny Polesia z białym klinowatym ogonem, trzymający się dużych rzek i jezior.
Orlik grubodzioby
Rzadki orzeł poleskich podmokłych lasów i dolin rzecznych, jeden z najrzadszych ptaków drapieżnych Europy.
Orlik krzykliwy
Niewielki orzeł, który gniazduje w poleskich lasach przy łąkach i poluje na gryzonie i żaby.