Święto-Trójcki Monaster Żeński to dawna siedziba monastyczna w mieście Korzec w obwodzie rówieńskim, zespół świątyń i cel z XVII–XIX wieku. Monaster stoi niedaleko ruin zamku w Korcu i jest jedną z najbardziej widocznych budowli miasta.
Historia
Prawosławny monaster w Korcu założył około 1571 roku książę Bogusz Korecki jako monaster Zmartwychwstania Pańskiego. Dwukrotnie go niszczono. W latach 1620–1633 księżna Zofia Korecka kosztem swojego siostrzeńca, księcia Samuela Koreckiego, odnowiła siedzibę jako klasztor franciszkanów Świętej Trójcy: wzniesiono wówczas barokowy kościół i budynek cel. Budowę ukończył w 1810 roku książę Józef Czartoryski — ostatni z rodu właścicieli Korca.
W latach 1752–1765 monasterem władali unici. W 1795 roku na mocy ukazów Katarzyny II otwarto go ponownie jako prawosławny. W 1831 roku, w czasie powstania, monaster spłonął, a w latach 30. XIX wieku kościół konsekrowano ponownie jako cerkiew Trójcy Świętej, dobudowując z czasem drewnianą wieżę i pięć kopuł. W 1863 roku do monasteru przyłączono sąsiedni kompleks z soborem Zmartwychwstania Pańskiego i cerkwią Zaśnięcia Matki Bożej, a na początku XX wieku wzniesiono cerkiew Jana Chrzciciela i dzwonnicę nadbramną w stylu „teremowym”.
Jak dojechać
Monaster znajduje się w Korcu, niedaleko ruin zamku nad Korczykiem.
