Serna to niewielka rzeka na południu Wołynia, lewy dopływ Styru. Płynie przez Torczyn, gdzie nazywano ją Sarną, i wpada do Styru w rejonie łuckim. Dolina Serny jest głęboka, ze źródłami, stawami i błotami w zalewie, a na brzegach archeolodzy znaleźli dziesiątki dawnych osad.
Skąd nazwa
Nazwę wiąże się ze słowem „sarana”, co kiedyś oznaczało bagno, trzęsawisko. Inna wersja mówi o sarnach, które przychodziły tu na wodopój. W każdej wsi rzekę nazywają inaczej: w Torczynie – Sarna. Od niej prawdopodobnie wzięły nazwy wsi Sarnówka i Syrniki.
Jaka jest
Długość Serny wynosi 34 kilometry. Rzeka bierze początek koło wsi Juniwka na zachód od Torczyna. Dolina ma kształt koryta, do trzech kilometrów szerokości i dwadzieścia-czterdzieści metrów głębokości. Koryto jest kręte, ma dwa-trzy metry szerokości i do metra głębokości. W zalewie znajdują się wypływy źródeł.
Przyroda
W dolinie zalewowej Serny znajduje się cenny kompleks przyrodniczy ze stawami, bagnami, łąkami, zaroślami i piętnastoma źródłami. Żyją tu i rozmnażają się ptaki wodne, ryby, płazy i gady oraz ssaki, w tym gatunki z czerwonej księgi. W Torczynie na rzece często pływają łabędzie i kaczki.
Dawne osady
Brzegi Serny są zasiedlone od epoki kamienia. W Torczynie, Szepelu i Usyczach na jej brzegach znaleziono osady z epoki brązu, staroruskie grodziska, a nawet skarb monet litewskich.
Wędkarstwo
Serna jest mała, więc wędkuje się głównie na stawach w dolinie zalewowej oraz na zakolach w Torczynie. Obowiązują ogólne zasady połowu ryb.
Serna na wideo
Obok
Torczyn, Szepel z cerkwią Zaśnięcia Matki Bożej, Usycze — nad Serną.
Jak dojechać
Najprościej zobaczyć Sernę w Torczynie — miejscowość leży przy trasie Łuck — Włodzimierz.
