Rokitno to osiedle typu miejskiego na północnym wschodzie obwodu rówieńskiego, centrum hromady Rokitno w rejonie sarneńskim. Mieszka tu około siedmiu tysięcy ludzi, a razem z sąsiednią wsią Rokitno — około jedenastu tysięcy. Przez osiedle przepływa rzeka Bunów, prawy dopływ Liwy. Wokół rozciągają się wielkie lasy poleskie, wyrobiska granitu i słynne piaski rokitniańskie, z których od ponad stulecia wytapia się szkło.
Od Ochotnikowa do Rokitna
Rokitno to młode osiedle. Wyrosło w latach 80. XIX wieku wokół huty szkła przy stacji Ochotnikowo, na ziemiach dawnej wsi Rokitno. Nazwa Ochotnikowo pochodziła od nazwiska właściciela ziemi. W 1888 roku belgijski producent szkła Rosenberg kupił od niego działkę piasków kwarcowych, przydatnych do hutnictwa szkła, i otworzył tu niewielką hutę.
Impuls do rozwoju dała duża fabrika zbudowana w 1898 roku oraz linia kolejowa Kijów — Kowel, przeprowadzona na początku XX wieku. W pobliżu zakładu powstało miasteczko robotnicze, a stację nazvano Rokitno. Na mocy traktatu ryskiego w 1921 roku Ochotnikowo przypadło Polsce, a w 1922 roku osiedle przemianowano na Rokitno, zaś stację na Rokitno Wołyńskie. W latach 1927–1940 Rokitno posiadało status miasta. Stacjonowały tu koszary batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza «Rokitno».
Huta szkła
Rokitniańska Huta Szkła to serce osiedla. W 1998 roku obchodziła swoje stulecie. Dziś zakład produkuje setki milionów butelek rocznie i dostarcza znaczną część swojej produkcji do Europy. Szkło topi się tu z lokalnego piasku kwarcowego — tego samego, przez który w tym miejscu pojawiła się kiedyś pierwsza huta.
Oprócz szkła region rokitniański słynie z tłucznia: w okolicy działa kilka wyrobisk granitu. Z kolei otaczające lasy dostarczają drewna, żywicy i pracy wielu lokalnym mieszkańcom.
II wojna światowa i Czarnobyl
Podczas wojny Rokitno wchodziło w skład okręgu wojskowego UPA «Zahrawa». 11 listopada 1944 roku w pobliżu osiedla w zasadzkę UPA wpadła rota wojsk wewnętrznych NKWD, bitwa trwałą około trzech i pół godziny. W 1986 roku Rokitno ucierpiał w wyniku awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej — osiedle zostało zaliczone do trzeciej kategorii poszkodowanych miejscowości.
Herb i nazwa
W herbie Rokitna znajduje się strzelba i róg myśliwski, które przypominają dawną nazwę Ochotnikowo, oraz zielone gałęzie wierzbowe: «rokita» to wierzba. Na fladze widnieje żółty kwiat azalei, ponieważ rzadka azalea poleska jest ozdobą tutejszej przyrody.
Co zobaczyć
Ozdobą centrum jest cerkiew prawosławna ze złotymi kopułami, piękna zarówno w ciągu dnia, jak i wieczorem, gdy jest podświetlona. W Rokitnie znajduje się dom kultury, szkoła muzyczna i kilka bibliotek, działają ludowy zespół pieśni ukraińskiej oraz ludowy chór akademicki. Najważniejsza jest jednak przyroda: lasy sosnowe i brzozowe, bagna i skraje lasów, gdzie gdzieniegdzie wiosną kwitnie azalea, a jesienią zbiera się żurawinę i grzyby.
Nie bez powodu na the flagie Rokitna znajduje się kwiat, a w herbie – wierzba: to kraina lasów, rzek i jezior. Latem na piaszczystych brzegach leśnych jezior można zażyć kąpieli, a wieczorami nad rozlewiskami unoszą się mgły i można podziwiać piękne zachody słońca.
Rokitne na wideo
Kiedy jechać
Najlepiej pod koniec wiosny, gdy kwitnie azalia, lub jesienią w sezonie grzybowym.
W pobliżu
Sarny – na zachód. Więcej w artykule Rejon sarneński.
Jak dojechać
Rokitne leży na linii kolejowej Korosteń – Sarny: stacja Rokitne Wołyńskie. Z Sarn i Równego kursują autobusy.
