Muzeum krajoznawcze w Ostrze — jedno z najstarszych muzeów krajoznawczych w obwodzie czernihowskim. Mieści się w reprezentacyjnej, dwupiętrowej posiadłości z 1898 roku w uroczysku Solonynowszczyna w Ostrze. Sam dom z kaflowymi piecami i kominkiem jest również częścią ekspozycji.
Od muzeum szkolnego do krajoznawczego
W 1908 roku Zarząd ziemski w Ostrze założył „Szkolne muzeum pomocy naukowych”: miało ono pokazywać nauczycielom wzory pomocy i uczyć ich samodzielnego ich wykonywania. Otwarto je w 1912 roku w budynku biblioteki ziemskiej. W 1919 roku przy Ostrowskim technikum pedagogicznym powstało kolejne muzeum, a jego dyrektor Anatolij Rozanow połączył oba.
W tym samym 1919 roku muzeum przeniesiono do rezydencji, którą miastu podarował generał-lejtnant Wasyl Solonina, potomek kozackiej starszyzny. Od 1924 roku placówka stała się muzeum krajoznawczym i nosiła nazwę Muzeum Ostrowszczyzny. Rozanow założył przy nim stacje meteorologiczną i hydrobiologiczną oraz Ostrowskie Towarzystwo Naukowe Krajoznawstwa.
Wojny i odrodzenie
Przed II wojną światową zbiory liczyły kilka tysięcy unikalnych eksponatów, jednak podczas okupacji w latach 1941–1943 zostały częściowo zrabowane. Ostr zostało wyzwolone 22 września 1943 roku, a już 28 września dyrektor O. Buzun ponownie otworzył muzeum — z pozostałościami znalezisk archeologicznych i armatą z XVII wieku. W latach 50. XX wieku nową ekspozycję pomagał tworzyć historyk sztuki Wiktor Zummer. W 1998 roku na fasadzie umieszczono tablicę pamiątkową upamiętniającą Soloninę.
Co zobaczyć
Dziś znajduje się tu ponad 16 tysięcy eksponatów w dziewięciu salach. Dział przyrodniczy opowiada o Pridesniu, dział historyczny — o Ostrze od czasów dawnych do współczesności. Warto też dokładnie obejrzeć wystrój domu: kaflowe piece i kominek wykonał miejscowy mistrz Mychajło Bobrujko.
Jak dojechać
Muzeum znajduje się przy ulicy Tatariwskiej 30 w Ostrze. Miasto leży nad Desną, około 80 km od Kijowa i 70 km od Czernihowa. Dni wolne i godziny otwarcia najlepiej sprawdzić przed wyjazdem. O mieście, ruinach Jurjowej bożnicy i kozackiej historii — w artykule „Ostr”.
