Świtezianka dziewica na Polesiu
Calopteryx virgo
Czerwona Księga Ukrainy
Świtezianka dziewica to duża ważka o smukłym metalicznie niebieskim lub zielonym ciele. Samce mają ciemnoniebieskie skrzydła z połyskiem, samice – przezroczysto-brunatne. W locie skrzydła poruszają się powoli, a ważka trzepocze jak motyl.
Świtezianka dziewica żyje wzdłuż czystych leśnych rzek i strumieni z chłodną, płynącą wodą i zacienionymi brzegami. Na Polesiu widuje się ją na Uborci, Teterewie, Słuczy, Styrze i innych rzekach płynących przez lasy.
Samce strzegą rewirów nad wodą, siedząc na nadbrzeżnych roślinach, i przeganiają rywali. Larwy żyją w wodzie wśród korzonków i roślin. Gatunek jest wrażliwy na zanieczyszczenia, dlatego uważa się go za wskaźnik czystej wody. Świtezianka dziewica jest wpisana do Czerwonej Księgi Ukrainy.
Świteziankę dziewicę najlepiej fotografować w słoneczne południe na brzegu leśnej rzeki. Nie łap ważek siatką: ich skrzydła są bardzo kruche.
Kiedy zobaczyć: maj–sierpień, w słoneczne dni przy wodzie
Gdzie widziano na Polesiu
Obserwacje z otwartej bazy naukowej GBIF od 1990 roku. Miejsca pokazano w przybliżeniu, z dokładnością do 10 km.
Więcej w dziale „Owady i kleszcze”
Jelonek rogacz
Największy chrząszcz Europy: samce mają ogromne żuwaczki-„rogi”, a larwy latami żyją w spróchniałych dębowych pniakach.
Paź królowej
Duży żółto-czarny motyl z „ogonkami” na tylnych skrzydłach, spotykany na łąkach i skrajach lasu Polesia.
Kleszcz pospolity
Główne drobne zagrożenie poleskich lasów i łąk: kleszcz przenosi boreliozę i kleszczowe zapalenie mózgu.
Trzmiel ziemny
Duży, puszysty zapylacz, który lata nawet w chłodną pogodę; na poleskich łąkach występuje kilka gatunków trzmieli.