Kulik wielki na Polesiu
Numenius arquata
Czerwona Księga Ukrainy: zagrożony
Kulik wielki to największy ptak siewkowy naszej fauny, wielkości kury. Upierzenie jest szarobrunatne z ciemnymi kreskami, nogi długie, a dziób bardzo długi i wygięty w dół. Głos to melodyjne, gwiżdżące „kur-li”. Po ukraińsku ptak nazywany jest też kronsznepem.
Kulik gniazduje na wilgotnych łąkach, w dolinach rzecznych i na otwartych bagnach. Na Polesiu występuje w dolinach Prypeci i Stochodu, na dużych kompleksach bagiennych obwodu rówieńskiego i Wołynia.
Wiosną ptaki tokują nad łąkami, wydając przeciągłe, dźwięczne tryle. Gniazdo to dołek w trawie, a pisklęta od pierwszych dni chodzą razem z rodzicami. Kulik żywi się dżdżownicami, owadami i mięczakami, które wyciąga z mułu długim dziobem.
Kulik wielki jest wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy. Szkodzą mu osuszanie bagien, zaorywanie łąk i wczesne koszenie, a na łąkach lęgowych psy warto trzymać na smyczy.
Kiedy zobaczyć: kwiecień–lipiec
Gdzie widziano na Polesiu
Obserwacje z otwartej bazy naukowej GBIF od 1990 roku. Miejsca pokazano w przybliżeniu, z dokładnością do 10 km.
Więcej w dziale „Ptaki”
Bocian biały
Symbol poleskiej wsi: gniazda bocianów białych na słupach, drzewach i dachach są niemal w każdej miejscowości.
Bocian czarny
Skryty krewniak bociana białego, który gniazduje w głuchych starych lasach Polesia przy bagnach i leśnych rzekach.
Żuraw zwyczajny
Duży ptak poleskich bagien, którego trąbiące klangory wiosną to jeden z najwyrazistszych dźwięków Polesia.
Głuszec
Największy leśny kurak Europy, mieszkaniec starych borów sosnowych z bagnami na Polesiu.