Jeż wschodni na Polesiu
Erinaceus roumanicus
Uwaga: może przenosić kleszcze i pchły; lepiej nie brać go gołymi rękami
Jeż wschodni to niewielkie zwierzę, którego grzbiet i boki pokrywają kolce, a pyszczek i brzuch – sierść. Od zachodniego krewniaka różni się jasną, niemal białą plamą na piersi. Na niebezpieczeństwo reaguje, zwijając się w kolczastą kulę.
Na Polesiu jeż żyje na skrajach lasu, w zaroślach, sadach, na działkach przydomowych i w parkach. Unika głębokich lasów i bagien.
Jeż jest aktywny nocą: szuka chrząszczy, dżdżownic, ślimaków i ptasich jaj. Głośno prycha i tupie, dlatego w cichą noc często słychać go wcześniej, niż widać. Od połowy jesieni do wiosny śpi w gnieździe z liści.
Nie karm jeży mlekiem: szkodzi im. Zostawiaj w ogrodzie sterty liści i gałęzi, w których jeż może przezimować, i ostrożnie pal suche liście, bo w środku może być zwierzę.
Kiedy zobaczyć: kwiecień–październik o zmierzchu i w nocy
Gdzie widziano na Polesiu
Obserwacje z otwartej bazy naukowej GBIF od 1990 roku.
Więcej w dziale „Ssaki”
Borowiec wielki
Duży nietoperz, który wylatuje na łowy jeszcze za dnia i mieszka w dziuplach starych drzew.
Łoś
Największy jeleniowaty Europy, pospolity mieszkaniec poleskich bagien, olsów i młodych borów sosnowych.
Ryś euroazjatycki
Jedyny duży dziki kot Polesia: skryty drapieżnik głuchych lasów, którego częściej znajduje się po tropach, niż widzi.
Wilk szary
Główny drapieżnik poleskich lasów i bagien, który trzyma w ryzach liczebność dzików, saren i jeleni.