Cerkwia świętej Barbary w wsi Ostriwja na Szaczczyźnie — drewniana świątynia, uważana za najstarszą w byłym rejonie szackim. Cerkwia stoi na niewielkim wzniesieniu nad jeziorem i zamyka perspektywę głównej ulicy wsi — jeden z najbardziej fotogenicznych sakralnych krajobrazów nad jeziorami szackimi.
Historia
Cerkwia prawosławna w Ostriwji jest wzmiankowana w 1510 roku, a w 1619 roku przeszła na unię. Wtedy była filialna wobec parafii w sąsiedniej Piści i należała do dekanatu chełmskiego. Obecna cerkiew nie jest pierwszą świątynią w tym miejscu, ale data jej budowy nie zachowała się w dokumentach. Naukowcy datują ją na początek XVIII wieku, a niektórzy uważają ją za jeszcze starszą. O budowie cerkwi w wsi opowiada legenda, znana w kilku wariantach.
8 sierpnia 1963 roku cerkiew została wykreślona z rejestru rzekomo z powodu braku księdza. Władze planowały urządzić tu muzeum szkolne, ale przez 26 lat świątynia była prawie nieużywana. Pod koniec lat 80. XX wieku cerkiew zwrócono wiernym, obecnie przy cerkwi działa szkoła niedzielna.
Architektura
Cerkwia jest przykładem barokowych przemian w drewnianych świątyniach typu wiejskiego: wyższe zręby i bardziej pionowe proporcje, bardziej złożona dekoracja, dekoracyjna makówka na kalenicy dachu i wieloboczna apsyda. Takie przemiany opisywał badacz wołyńskiej architektury drewnianej.
Jak dojechać
Ostriwja znajduje się w gminie Szack, niedaleko Szacka i Piści. Więcej w artykule Rejon kowelski.
