Na zachodnich przedmieściach Kijowa, w Sofijowskiej Borszczahówce w rejonie buczańskim, tuż przy trasie żytomierskiej widać biały budynek z wysoką iglicą i złotą figurą anioła. To Kijowska Ukraińska Świątynia Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, których często nazywa się mormonami. Konsekrowana w 2010 roku, stała się pierwszą świątynią tego kościoła na terenach dawnego Związku Radzieckiego i 11. w Europie. Dla większości ludzi jest to przede wszystkim charakterystyczna budowla architektoniczna, widoczna z drogi na Żytomierz.
Dwanaście lat od pomysłu do konsekrowania
O zamiarze wybudowania świątyni na Ukrainie kościół ogłosił 20 lipca 1998 roku — osiem lat po tym, jak do kraju przybyli pierwsi misjonarze. Wtedy na Ukrainie było około pięciu tysięcy członków tego kościoła. Jednak budowa przeciągnęła się o dziewięć lat: trudno było uzyskać działkę ziemi o powierzchni trzech, czterech hektarów. Prace oficjalnie rozpoczęły się 23 czerwca 2007 roku. Przed otwarciem kijowskiej świątyni ukraińscy wierni musieli jeździć autobusem do najbliższej świątyni we Freibergu w Niemczech.
Przed konsekrowaniem, od 7 do 21 sierpnia 2010 roku, świątynię otwarto dla wszystkich chętnych: na wycieczki przychodzili ludzie różnych wyznań. 29 sierpnia 2010 roku poświęcił ją ówczesny prezydent kościoła Thomas Monson, a następnego dnia świątynia zaczęła działać. W 2011 roku Ministerstwo Rozwoju Regionalnego i Budownictwa uznało ją za najlepszą budowlę kultową wybudowaną na Ukrainie w 2010 roku. Pod koniec lutego 2022 roku z powodu rosyjskiej inwazji świątynię zamknięto, a 16 października tego samego roku otwarto ponownie.
Granit, pisanki i kłosy
Głównym architektem został kijowanin Wiktor Jacenko, który pracował razem z Amerykaninem Hanno Lushynem. Fasada jest otynkowana jasnym granitem portugalskim z kryształami kwarcytu. Iglicę o wysokości 42 metrów wieńczy pozłacana posąg anioła Moroniego — znajduje się ona na większości świątyń tego kościoła. Powierzchnia budynku to 2061 metrów kwadratowych, witraże wykonał amerykański mistrz Jürgen Zirzon.
Ukraińskie motywy w wystroju są dostrzegalne dla uważnego oka: głównymi elementami dekoracyjnymi świątyni są pisanki i kłosy pszenice. Kłosy przypominają o rolniczej sławie Ukrainy, a pisanki są symbolem Zmartwychwstania. Wokół budynku znajduje się działka o powierzchni pięciu hektarów z zadbanym ogrodem, kwietnikami i drzewami.
Czy można wejść
Po konsekrowaniu do środka mogą wchodzić wyłącznie członkowie kościoła ze specjalnym poleceniem; niedzielnych nabożeństw w świątyni się nie odprawia, ponieważ jest ona przeznaczona do obrzędów. Zwykli odwiedzający mogą obejrzeć budynek i ogród z zewnątrz, od bramy przy ulicy Jabłuniowej, 1.
Jak dojechać
Świątynia stoi przy trasie żytomierskiej (M-06) tuż za Obwodnicą Kijowa, w Sofijowskiej Borszczahówce. Od stacji metra „Żytomirska” jadą stąd marszrutki w stronę Borszczahówki i Żytomierza. Najlepszy widok na budynek jest wieczorem, kiedy włącza się podświetlenie.
Co w pobliżu
O kilka kilometrów stąd — grodzisko dawnego Białogrodu w Białogrodzie oraz uroczysko „Kortzuwatnyk”. Więcej o regionie — w artykule o Polesiu Kijowskim.
