„Trzy jeziora” — pętlowy szlak ekologiczny Szackiego Parku Narodowego w zachodniej części parku, przy wsi Pulmo. Według danych parku ma 5,8 km, startuje i kończy się nad brzegiem jeziora Pulemeckiego i prowadzi między trzema zbiornikami wodnymi — Pulemeckim, Klimowskim i Małym Czarnym. Można go pokonać pieszo lub rowerem, na spacer warto przeznaczyć dwie-trzy godziny.

Rowerzyści przy tablicy „Ekologiczny szlak Trzy jeziora”
Start szlaku. Zdjęcie: Szacki Park Narodowy

Co na szlaku

Na starcie — tablica ze schematem trasy na piaszczystym, miejscami porośniętym trzciną brzegu jeziora Pulemeckiego. Kilkaset metrów dalej stoi drewniana wieża obserwacyjna: można wejść po drabinie na górę i zobaczyć całe jezioro, a w niepogodę schronić się pod dachem.

Dalej szlak prowadzi między jeziorami Pulemeckim i Klimowskim. Do Klimowskiego nie da się podejść — brzegi są podmokłe i gęsto porośnięte trzciną. To niewielkie jezioro o powierzchni 29 hektarów i głębokości do 3 m leży między Pulemeckim a Małym Czarnym.

Piaszczysty brzeg jeziora Pulemeckiego z łodzią
Brzeg jeziora Pulemeckiego. Zdjęcie: Wereskowa, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

W sosnowym lesie szlak mija betonowy schron, zbudowany tuż przed II wojną światową — niemy świadek tamtych wydarzeń. Dalej jest jezioro Małe Czarne, otoczone bagnami: park nazywa je ulubionym miejscem ptaków. Można je obejrzeć tylko z jednego punktu. Na południe trasa przecina kanał melioracyjny, który tutaj nazywają rzeką Kopaiówką, i przez łąki wraca do startu.

Zarośnięte roślinnością wodną leśne jezioro
Jedno z małych jezior przy szlaku. Zdjęcie: Szacki Park Narodowy

Jezioro Pulemeckie

Pulemeckie to drugie pod względem powierzchni i zasobów wodnych jezioro Szackiego pojezierza po Świtezi: ponad 15 kilometrów kwadratowych, 6,1 km długości i do 19 m głębokości. Południowe i północno-zachodnie brzegi są piaszczyste i podniesione na 5–6 m nad wodę. Jezioro zasila głównie woda podziemna, a kanałami połączone jest z jeziorem Ostrowiańskim i Łukami.

Porady i dojazd

Pulmo leży na zachód od Szacka, najbliżej granic ze wszystkich zakątków parku. Przed wędrówką koniecznie sprawdź w parku lub u strażników granicznych, czy nie jest potrzebne pozwolenie na wejście do lasu, a mężczyźni w wieku 18–60 lat powinni mieć przy sobie dokument wojskowy. Trasa na mapie wytyczona jest leśnymi i polnymi drogami według opisu parku i jest nieco dłuższa niż oficjalne 5,8 km — w terenie kieruj się oznakowaniem i tablicami. Przycisk „Jak dojechać do startu” poprowadzi drogę do tablicy nad brzegiem.