Jezioro Pulemiieckie jest drugim co do wielkości wśród jezior Szackich po Świteziu. Leży na północny zachód od Świtezia, między wsiami Pulmo i Pulemiiec, tuż przy granicy z Polską i Białorusią. Jest tu mniej ludzi niż nad Świteziem, a woda jest równie czysta. Jezioro wchodzi w skład Szackiego Parku Narodowego.
Wymiary i głębokość
Powierzchnia Jeziora Pulemiieckiego wynosi ponad 16 kilometrów kwadratowych, długość – 6,1 kilometra, szerokość – 3,5. Największa głębokość sięga 19,2 metra, średnia – około czterech metrów. Brzegi są prawie równe, bez głębokich zatok, długość linii brzegowej wynosi około 16 kilometrów.
Jezioro jest pochodzenia karskiego. Jest zasilane przez wody podziemne, deszcze i spływ powierzchniowy. Dno jest piaszczyste i równe, z dwoma wydłużonymi zagłębieniami, między którymi na dnie leży podwodne wzgórze. Kanałami Pulemiieckie jest połączone z jeziorami Ostrówniańskie i Łuki.
Brzegi
Południowe i północno-zachodnie brzegi są piaszczyste, podniesione o pięć-sześć metrów nad wodę – tutaj najwygodniej się kąpać i rozstawiać namioty. Od północy i północnego wschodu jezioro otaczają torfowiska, które przechodzą w wilgotne, a dalej w suche łąki. Na brzegu znajduje się dawne grodzisko, skąd roztacza się szeroki widok na wodę.
Ptaki i ryby
Jezioro Pulemiieckie jest bogate w ptactwo wodne. Podczas przelotów zatrzymują się tu perkoz wielki, łabędź niemy, gęś szara, krzyżówka, głowienka, gągoł, łyska i nur czarnoszyi. Woda jest dobrze nasycona tlenem, więc jest w niej dużo roślinności podwodnej i nadwodnej: pałka, trzcina, grzybienie białe.
W jeziorze żyje około dwudziestu gatunków ryb: szczupak, płoć, wzdręga, karp, lin, rzadziej sum. Sprowadzono tu także sielawę jeziorną, którą miejscowi nazywają ripusem, a także węgorza i sandacza.
Wypoczynek
Jezioro Pulemiieckie od dawna jest uwielbiane zarówno przez miejscowych, jak i gości z okolicznych wsi i miast. Jest tu ciszej niż nad Świteziem, a piaszczyste plaże i przejrzysta woda są takie same. Brzegi częściowo wchodzą w skład rezerwatu hydrologicznego „Pulemiieckiego”, więc należy zachować tu ostrożność: nie zostawiać śmieci i nie palić ognisk gdzie popadnie.
Wędkarstwo
Pulemiieckie to jedno z najzasobniejszych w ryby jezior Szackich: żyje tu około dwudziestu gatunków ryb. Najczęściej łowi się szczupaka, leszcza, płoć, wzdręgę, lina i karasia, rzadziej trafiają się sum, sandacz i węgorz, a także sielawa jeziorna, którą miejscowi nazywają ripusem. Piaszczyste południowe i północno-zachodnie brzegi są wygodne do połowu z brzegu, a na głębokościach do 19 metrów lepiej wędkować z łodzi. Obowiązują ogólne zasady wędkarstwa.
Jezioro Pulemiieckie na wideo
Kiedy jechać
Najlepiej – od czerwca do połowy września, kiedy woda jest ciepła. Wiosną i jesienią jest tu dobrze obserwować ptaki wędrowne.
W pobliżu
Świteź – największe jezioro grupy Szackiej, Szack – centrum hromady. Więcej – w artykule Rejon kowelski.
Jak dojechać
Z Szacka do Pulma i Pulemca chodzą autobusy. Samochodem z Szacka – około 20 minut. Pamiętaj, że to strefa przygraniczna: miej ze sobą dokumenty.
