Mena to miasto nad rzeką o tej samej nazwie w centrum Czernihowszczyzny, siedziba hromady Mena w rejonie koriukowskim. To niewielkie miasteczko ma starą historię i nietypową jak na ośrodek rejonowy ozdobę – ogród zoologiczny o znaczeniu ogólnokrajowym, do którego przyjeżdżają ludzie z całej Ukrainy.
Miasto wielu epok
Nazwę najprawdopodobniej dała rzeka Mena; wiąże się ją z dawnobałtyckim słowem oznaczającym „drobny, słaby”. Ludzie żyli tu już w paleolicie, a archeolodzi znajdowali ślady osad z epoki brązu, kultury juchnowskiej, wczesnych Słowian i Rusi Kijowskiej. Spośród siedmiu kurhanów archeolog Dmytro Samokwasow częściowo zbadał Mogiłę Jurkową z XI–XII wieku. Pierwsza pewna wzmianka pisana o Menie pochodzi z 4 sierpnia 1408 roku.
Na początku 1654 roku w Menie powstała sotnia menska pułku nieżyńskiego, do której należały Babicze, Dubrawna, Diagowe, Kukowicze, Makoszyn, Usznia i Maksaki. W 1966 roku Mena otrzymała prawa miejskie.
Zoo w Menie
ZOO o powierzchni 9 hektarów otwarto w 1975 roku z inicjatywy lokalnych miłośników przyrody. Inicjatorem był przewodniczący rady miejskiej Wołodymyr Biłyj: przeczytał w gazecie obwodowej o sierżancie Hennadiju Połosmaku, który przygarnął w swoim gospodarstwie wiele dzikich zwierząt i ptaków, i postanowił wesprzeć tę inicjatywę. W 1983 roku ogród zoologiczny otrzymał status o znaczeniu ogólnokrajowym – to jedyne takie ZOO w mieście powiatowym.
Na początku lat 90. XX wieku zoo niemal zamknięto, ale przetrwało. Trzymanych jest tu około 560 zwierząt 120 gatunków, z czego 17 wpisano do Międzynarodowej Czerwonej Księgi: naczelne, tygrys, lew, niedźwiedzie brunatne, bizon, antylopy nilgau, wielbłąd, krokodyle, pytony, papugi. Co roku zoo odwiedza około 30 tysięcy osób. W 2022 roku przetrwało okupację.
Co jeszcze warto zobaczyć
W Menie działają muzeum historyczno-krajoznawcze imienia Wiktora Pokotyły oraz galeria sztuki. Pomnikami przyrody są wiekowy dąb przy ulicy Szlak Czernihowski oraz lipa w Menie. Z lokalnych legend najbardziej znana opowiada o sotniku menskim Hnacie Sachnowskim, który w 1708 roku, gdy Szwedzi przekroczyli granicę Hetmanatu, próbował ratować miasteczko.
Herb i flaga
Herb i flagę Mena zatwierdziła w 2012 roku, odtwarzając symbole z pieczęci sotni menskiej z 1750 roku: skrzyżowane szablę i strzałę, a nad nimi krzyż. Flaga jest podzielona skośnie na pole purpurowe i zielone.
Jak dojechać
Mena leży między Czernihowem a Sosnicą, posiada stację kolejową. Obok znajduje się Koriukówka.
