Korop to miasteczko na wschodzie Czernihowszczyzny, 3 km od przystani Malcewe na Desnie. Niegdyś było to miasto setnickie i główna baza artylerii hetmańskiej, a dziś przyjeżdża się tu przede wszystkim ze względu na cerkiew-twierdzę św. Eliasza — jedyną taką na Ukrainie Lewobrzeżnej — oraz widoki na Desnę. Niedaleko, nad Desną, leży Mezyński Park Narodowy.
Kozak i karp na szabli
Według legendy kozak zaporoski rozbił oddział tatarski, który gnał ludzi w niewolę, i uwolnił jeńców. Inna wersja opowiada o kozaku z Baturyna, który zatrzymał się na brzegu Desny: gdy opuścił szablę do wody, nadział się na nią karp. Takie miejsce nadawało się na posterunek strażniczy, z którego wyrosło miasto.
Archeolodzy uważają Korop za miasto z czasów przedtatarskich: w okolicach odnaleziono osady słowiańskie z II–V wieku, grodzisko i cmentarzysko kurhanowe z czasów Rusi Kijowskiej.
Setnia i artyleria
Od 1659 roku Korop był miastem setnickim pułku nieżyńskiego, przy czym setnia koropska podlegała bezpośrednio hetmanowi. W latach 60. XVII wieku osiedliło się tu wielu Wołochów. Hetman Damian Mnogohriszny, pochodzący z Koropa, szczodrze obdarowywał rodzinne miasteczko przywilejami. Od 1718 roku w Koropie stacjonowała artyleria kozacka — „armata wojskowa”, a hetman Daniel Apostol w 1728 roku uczynił Korop głównym centrum zaopatrzenia artylerii Hetmanatu. Wytwarzano tu proch, a według niektórych źródeł także kule armatnie, rozwijało się kowalstwo, tkactwo i krawiectwo. Pod koniec XVIII wieku głównym rzemiosłem stało się gorzelnictwo: w 1782 roku w Koropie naliczono 816 kotłów gorzelniczych.
Cerkiew-twierdza św. Eliasza
Najstarsza murowana budowla Koropa stoi na zachodnich przedpolach dawnego grodu. Datowana jest na koniec XVII — początek XVIII wieku, a niektórzy uważają, że najstarsza część może pochodzić z XV–XVI wieku. Podstawą jest niewielki budynek w kształcie wieży z jedną kopułą, ścianami o grubości do dwóch metrów i nawą węższą niż pięć metrów. Prawdopodobnie początkowo pełniła funkcie obronne, a w latach 1782–1818 została przebudowana na cerkiew z dzwonicą.
Pod koniec XVIII wieku w Koropie stały drewniane: sobór Trójcy Świętej z 1716 roku, cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego i cerkiew Pokrowska, a także murowane: cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego (1764), Przemienienia Pańskiego (1790) i św. Michała (1837). Do naszych czasów przetrwało zaledwie kilka z nich.
Przyroda
Wokół Koropa rozciąga się Desna wraz z dopływem Wit i jeziorami starorzecznymi Karpiwka, Pańskie i innymi. Stąd wygodnie wyruszyć do Mezyńskiego Parku Narodowego oraz do słynnego stanowiska mezyńskiego.
Herb
Herb Koropa, zatwierdzony w 2001 roku, nawiązuje do dawnego symbolu z XVII wieku: w błękitnym polu srebrny karp pod złotą koroną — godło mówiące, nawiązujące do nazwy miasta.
Jak dojechać
Korop leży 21 km od autostrady, a najbliższa stacja kolejowa to Altyniwka. W pobliżu znajdują się Sosnycia, Nowogród Siewierski i Baturyn.
