Uborć to rzeka Żytomierskiego Polesia, prawy dopływ Prypeci. Zaczyna się koło wsi Jabłonówka w rejonie zwiahelskim, płynie przez rejon korosteński i Olewsk, a dalej — do obwodu homelskiego na Białorusi, gdzie wpada do Prypeci 2 km na południe od Pietrykowa. Długość Uborci wynosi 292 km, a powierzchnia dorzecza — 5 820 km².
Jaka to rzeka
Uborć płynie Niziną Poleską powoli, o małym spadku. W górnym biegu koryto ma 10–15 m szerokości, w dolnym — 50–60 m. Dolina jest prawie wszędzie niewyraźna, równina zalewowa podmokła, z licznymi starorzeczami i kanałami melioracyjnymi. Koryto jest bardzo kręte, w dolnym biegu tworzy meandry i wyspy. Najwięcej wody w rzece jest wiosną: powódź daje nawet do połowy rocznego odpływu.
Już w 1925 roku badacz Polesia Pawło Tutkowski poświęcił brzegom Uborci osobną pracę.
Ryby i minóg
Uborć jest ważna dla zachowania rodzimych gatunków ryb: żyją tu płoć, ukleja smuga, okoń, kiełz, śliz. Nadal można też spotkać minoga ukraińskiego — prastare zwierzę przypominające rybę, które zniknęło z wielu zanieczyszczonych rzek.
Spływy i wypoczynek
Kręta Uborć z zalesionymi brzegami cieszy się popularnością wśród miłośników spływów kajakowych — na przykład z Olewska w dół prądu do Majdanu Kopiszczanskiego. Takie spływy organizuje się zazwyczaj pod koniec maja lub na początku czerwca, dopóki stan wody jest jeszcze wysoki.
Jak dojechać
Najwygodniej zobaczyć Uborć w Olewsku: miasto leży nad jej brzegami, kursują tu pociągi linii Korosteń — Sarny. Obok znajduje się cerkiew św. Mikołaja z 1596 roku, rezerwat przyrody w Olewsku oraz rezerwat w Pojaskach.
