Kościół św. Ludwika to główna świątynia katolicka Włodawy i jeden z najcenniejszych zabytków późnego baroku we wschodniej Polsce. Stoi na wysokim brzegu Bugu, przy ulicy Klasztornej, obok budynku dawnego klasztoru paulinów. Dwie wieże fasady widać z daleka — zarówno z miasta, jak i z zalewowych łąk rzeki. Wraz z synagogami i cerkwią prawosławną kościół tworzy słynne „miasto trzech kultur”, z którego Włodawa jest dumna do dziś.

Fundacja Pocieja

Pod koniec XVII wieku Włodawa należała do hetmana litewskiego Ludwika Konstantego Pocieja. W 1698 roku sprowadził on do miasta paulinów — zakon, którego główna siedziba znajduje się na Jasnej Górze w Częstochowie — i ufundował dla nich klasztor. Według tradycji kościół był podziękowaniem za ocalenie: hetmana zaatakowali przeciwnicy polityczni, gdy jechał do króla do Warszawy, ale wyszedł z tego cało. Pierwszy kościół, drewniany, spłonął w 1705 roku. Z czasem rozpoczęto budowę murowanej świątyni i nazwano ją na cześć świętego Ludwika — patrona fundatora.

Obecny budynek powstał w latach 40. i na początku lat 50. XVIII wieku według projektu Paolo Antonio Fontany, nadwornego architekta książąt Sanguszków. Budową kierował Tomasz Rezler. Fontana zaprojektował również podobne świątynie w Chełmie i Lubartowie, dlatego kościół we Włodawie należy do całej grupy późnobarokowych świątyń Lubelszczyzny. Wykończenie wnętrz trwało jeszcze przez kilka dekad.

Późnobarokowe polichromie na sklepieniach kościoła św. Ludwika
Późnobarokowe polichromie na sklepieniach kościoła św. Ludwika. Fot.: Userro12345, CC BY-SA 3.0 pl

Ośmiokąt pod kopułą

Najbardziej niezwykły w kościele jest jego plan. Nawa jest ośmioboczna, wpisana w elipsę, a nie wydłużona, jak w większości świątyń paulińskich. Z przodu flankują ją dwie kwadratowe wieże z hełmami, z tyłu — prostokątne prezbiterium. Nad nawą wznosi się łamany dach kopułowy z ażurową latarnią. Wewnątrz wysokie arkady otwierają przestrzeń na prezbiterium, chór i ramiona transeptu, a niższe — na cztery kaplice umieszczone po przekątnych.

Ściany i sklepienia są całkowicie pokryte polichromią z lat 1780–1786, przypisywaną Gabrielowi Sławińskiemu i Antoniemu Dobrzeniewskiemu. Ołtarze, ambona i chrzcielnica reprezentują styl rokokowy i pochodzą z tych samych lat. Figury czterech Ojców Kościoła wyszły z warsztatu Macieja Polejowskiego, natomiast ołtarz główny, chrzcielnicę i krucyfiks wykonał warsztat Michała Filewicza. Pod świątynią znajdują się krypty, w których chowano zakonników.

Organy i chór kościoła św. Ludwika we Włodawie
Organy i chór kościoła św. Ludwika we Włodawie. Fot.: Casusnoster, CC BY-SA 4.0

Po kasacie klasztoru

W 1864 roku, po powstaniu styczniowym, władze carskie zlikwidowały klasztor paulinów we Włodawie. Kościół pozostał parafialny, a zakonnicy powrócili dopiero po 128 latach — w 1992 roku, i od tego czasu ponownie opiekują się parafią. W 1978 roku w kościele nagrywano niedzielną mszę do filmu dokumentalnego Claude’a Lanzmanna „Shoah”.

Jak dojechać

Włodawa leży 50 km na północ od Chełma i około 90 km na wschód od Lublina; z Wołynia najwygodniej jechać przez przejście graniczne Jagodzin – Dorohusk. Pamiętaj, że to Polska: potrzebny jest paszport. Kościół stoi przy ulicy Klasztornej, kilka minut pieszo od rynku. Obok znajduje się muzeum w synagogach Włodawy, a zabytki miasta łączy Szlak Trzech Kultur. 3 km na południe, w Orchówku, mieści się barokowa świątynia Matki Bożej Pocieszenia. Więcej o tym regionie – w artykule Polesie Polskie.