Jezioro Obradowskie — niewielkie leśne jezioro w lasach Parczewskich, około 6 km na południe od Parczewa, niedaleko wsi Buradów. Od 1975 roku jest ono wraz z torfowiskiem i lasem wokół chronione jako rezerwat o powierzchni około 82 ha. To jezioro dystroficzne: woda w nim jest brunatna od substancji humusowych, a brzegi stopniowo zarastają pływającym dywanem mchów. Do wody prowadzi drewniany pomost, który kończy się pływającym pomostem — jeden z najłatwiejszych sposobów, by zobaczyć prawdziwe poleskie torfowisko.
Rezerwat w lasach Parczewskich
Rezerwat utworzono rozkazem ministra gospodarki leśnej 26 marca 1975 roku, aby zachować dystroficzne jezioro oraz naturalne zespoły torfowiskowe i leśne z rzadkimi roślinami. Opiekę nad nim sprawuje Nadleśnictwo Parczew. Teren wchodzi w skład dwóch obszarów sieci Natura 2000 — „Parczewska osoka” oraz ptasiego „Lasy Parczewskie”, a także do transgranicznego rezerwatu biosfery „Zachodnie Polesie”, wspólnego z Ukrainą i Białorusią.
Samo zbiornik był płytki: według badań z 1988 roku jego powierzchnia nie przekraczała 12 ha, a największa głębokość wynosiła około metra. Poziom wody obniżył kanał melioracyjny wykopany w 1956 roku i jezioro stopniowo zarasta. Wokół rozciąga się przejściowe torfowisko oraz podmokłe bory lasów Parczewskich — kompleks o powierzchni około 136 km² pomiędzy kanałem Wieprz — Krzna a Tyśmienicą.
Rosiczka i brzoza niska
Na torfowisku rosną rośliny, które w Polsce są pod ochroną: brzoza niska i wierzba lapońska — reliktowe gatunki epoki lodowcowej, rosiczka okrągłolistna i pośrednia, barwinek pospolity, widłak maczugowaty i roczny, wilczomlecz, palczatka krwista i szerokolistna, kruszczyk błotny, pęcherznica Brema, szejczeria błotna oraz kilka rzadkich turzyc. Lasy Parczewskie uznano za ważny obszar ptasi: gniazdują tu bocian czarny, orzeł bielik, orlik krzykliwy, derkacz.
Ścieżka na pomostach
Przez rezerwat poprowadzono ścieżkę edukacyjną „Jezioro Obradowskie” o długości około 800 m; około 700 m z nich to drewniany pomost przez najciekawsze fragmenty lasu i torfowiska. Na końcu pomostu znajduje się pływający punkt widokowy na samym jeziorze. Obok rezerwatu przebiega czerwony Szlak Partyzancki z Uściługa do Parczewa oraz trasa rowerowa. Nie wolno schodzić z pomostu: torf pod mchem bywa głęboki.
Wędkarstwo
W polskich rezerwatach łowienie ryb jest zabronione, jeśli nie zezwala na to wyraźnie dokument ochrony rezerwatu, a dla Obradowskiego takiego zezwolenia nie ma. Samo jezioro nie nadaje się do wędkowania: jest płytkie, kwaśne i ciemne, dystroficzne, ubogie w ryby. Wędkę lepiej zabrać na miejski staw w Parczewie o powierzchni 4,6 ha, gdzie łowią miejscowi wędkarze, albo na płatne łowisko przy stawach rybnych w Semeni. Obowiązują polskie przepisy wędkarskie: potrzebna jest karta wędkarska i zezwolenie użytkownika zbiornika.
Jak dojechać
Rezerwat leży przy wsi Buradów przy drodze wojewódzkiej nr 813, około 6 km na południe od Parczewa, do którego z Lublina (około 60 km) kursują autobusy i pociągi. Od drogi do jeziora prowadzi leśna droga do początku ścieżki; wstęp jest bezpłatny, najlepsza pora to maj–czerwiec, gdy kwitną storczyki, oraz wrzesień. Latem jest dużo komarów, w lesie kleszcze, a w upały lasy państwowe mogą być czasowo zamykane. Z Parczewa wychodzi też Leśny szlak do Białki, a w mieście warto zobaczyć bazylikę św. Jana Chrzciciela. To Polska: obywatele Ukrainy potrzebują paszportu zagranicznego.
