Sarna europejska na Polesiu

Sarna to najmniejszy miejscowy jeleniowaty. Ciało jest smukłe, nogi cienkie, ogona prawie nie widać, a z tyłu wyraźne jasne „lustro”. Latem sierść jest ruda, zimą szarobrunatna. Samce mają niewielkie poroże z trzema odnogami.

Na Polesiu sarna jest pospolita w lasach mieszanych, na skrajach lasu, zrębach i polach w pobliżu lasu. Widuje się ją we wszystkich poleskich rezerwatach i parkach narodowych, od Szackiego po Mezyński i Desniańsko-Starohucki.

Latem sarny trzymają się pojedynczo lub parami, zimą zbierają się w niewielkie grupy. Spłoszone zwierzę wydaje głośne, chrapliwe „szczekanie” i ucieka susami, błyskając białym lustrem. W maju–czerwcu rodzą się koźlęta, które matka zostawia leżące w trawie.

Koźlę znalezione w trawie nie jest porzucone: matka pasie się w pobliżu i wróci. Nie bierz go na ręce i nie zabieraj do domu – tylko mu zaszkodzisz. Po prostu cicho odejdź.