Cerkiew świętego Michała we wsi Pulemiec w rejonie kowelskim stoi niedaleko jeziora Pulemietcowego – jednego z największych jezior szackich. Obecną świątynię wzniesiono w latach 90. XX wieku, ale parafia istnieje tu od ponad pięciu wieków, a historia starej cerkwi jest jedną z najbardziej dramatycznych na Wołyniu.
Parafia od 1510 roku
Cerkiew w Pulemcu po raz pierwszy wzmiankowana jest w 1510 roku, kiedy wieś wchodziła w skład ziemi chełmskiej. Do 1619 roku była prawosławna, potem przeszła na unię, a w 1796 roku, po włączeniu kraju do Imperium Rosyjskiego, miejscowy ksiądz Justyn Lilikowicz powrócił do prawosławia. W 1844 roku we wsi w 37 zagrodach żyło około 300 chłopów państwowych, a część wsi należała do ziemiaństwa.
Cerkiew z 1861 roku
W 1861 roku w Pulemcu ze środków państwowych wzniesiono nową drewnianą cerkiew świętego Michała, a w 1890 roku przy niej otwarto szkołę cerkiewno-parafialną. Po II wojnie światowej świątynię zamknięto i wykorzystywano jako magazyn kołchozowy. W grudniu 1984 roku cerkiew rozebrano – była to jedna z ostatnich cerkwi zniszczonych na Wołyniu w czasach radzieckich. Dzwony sprzedano do wsi na Ziemi Brzeskiej, część ikon przekazano do sąsiednich parafii.
Nowa cerkiew
Pod koniec lat 80. XX wieku mieszkańcy wsi wywalczyli zgodę na nową świątynię. W 1990 roku zarejestrowano społeczność i zaczęto budować cerkiew w miejscu starej – z pustaków betonowych obłożonych cegłą. Nabożeństwa rozpoczęły się już w 1991 roku, a 30 września 1996 roku świątynię konsekrowano. Dopóki cerkiew budowano, doglądał jej ksiądz z sąsiedniej Piszczy.
Księża parafii
Zachowały się imiona księży, którzy służyli w Pulemcu. W 1857 roku był tu Wasyl Pomazanski, przed rewolucją – ojciec Nikanor, od końca lat 30. do 1950 roku – Fłehont Zinkewycz, a od 1956 roku aż do zamknięcia świątyni – ojciec Ioann. Po rozbiórce cerkwi dzwony sprzedano do wsi Przyborowo na Ziemi Brzeskiej – tamtejsza cerkiew spłonęła w 2003 roku i los dzwonów jest nieznany.
Dopóki budowano nową świątynię, do 1999 roku doglądał jej protoprezbiter Ioann Dawydiuk z sąsiedniej Piszczy. Potem służyli tu the jereje Ołeksandr Antoniuk i Roman Jakymec, a od 2011 roku – Serhij Bohdan.
Jezioro Pulemietcowe
Wieś leży nad brzegiem jeziora Pulemietcowego – jednego z największych w Szackim Parku Narodowym. Jezioro jest szerokie i otwarte, uwielbiają je wędkarze i wczasowicze. Nad brzegiem znajdują się bazy wypoczynkowe i piaszczyste plaże, a ze wsi niedaleko jest do Śwityzia.
Wskazówka
Pulemiec to popularne miejsce wypoczynku nad brzegiem jeziora Pulemietcowego, więc cerkiew łatwo zobaczyć w drodze na plażę. Obok znajduje się drewniana cerkiew z 1801 roku w Piszczy.
Jak dojechać
Pulemiec znajduje się w hromadzie Szack, niedaleko Szacka. Więcej informacji można znaleźć w artykule Rejon kowelski.
