Wydra europejska na Polesiu
Lutra lutra
Czerwona Księga Ukrainy: nieoceniony
Wydra to gibkie zwierzę o wydłużonym ciele, krótkich łapach z błonami, grubym u nasady ogonie i płaskiej głowie. Futro jest ciemnobrunatne, lśniące, na gardle i piersi jaśniejsze. Wydra świetnie nurkuje i potrafi długo płynąć pod wodą.
Wydra trzyma się brzegów czystych rzek, jezior i starorzeczy z rybami i zarośniętymi brzegami. Na Polesiu spotyka się ją na Prypeci, Stochodzie, Słuczy, Horyniu, Teterewie, Desnie, w Szackim Parku Narodowym, Poleskim i Rówieńskim Rezerwacie.
Żywi się głównie rybami, a także żabami i rakami. Jest aktywna o zmierzchu i w nocy, dlatego samo zwierzę widuje się rzadko. O obecności wydry świadczą pięciopalczaste tropy z błonami, resztki ryb na brzegu i „ślizgawki” – wyślizgane ścieżki, którymi zwierzęta zjeżdżają do wody lub w śnieg.
Wydra jest wpisana do Czerwonej Księgi Ukrainy. Jej główne zagrożenia to zanieczyszczenie rzek, kłusownicze sieci, w których ginie, i niszczenie roślinności nadbrzeżnej. Chroniąc dzikie brzegi, chronimy też wydrę.
Kiedy zobaczyć: przez cały rok; zimą – tropy i „ślizgawki” na śniegu i przy przeręblach
Gdzie widziano na Polesiu
Obserwacje z otwartej bazy naukowej GBIF od 1990 roku. Miejsca pokazano w przybliżeniu, z dokładnością do 10 km.
Więcej w dziale „Ssaki”
Żubr
Największy ssak lądowy Europy. Na Polesiu żyje w Puszczy Cumańskiej, rezerwacie „Zubr”, parku „Załissia”, zagląda do strefy czarnobylskiej.
Borsuk
Nocny mieszkaniec sosnowych i mieszanych lasów Polesia, znany z wielootworowych nor, liczących po kilkadziesiąt lat.
Dzik
Dzika świnia poleskich lasów i dolin, której ślady – zryta ziemia i kałuże-„babrzyska” – spotyka się niemal wszędzie.
Sarna europejska
Niewielki, wdzięczny jeleniowaty poleskich skrajów lasu i pól, którego najłatwiej spotkać o świcie na skraju lasu.