Ratne — osada nad Prypecią na północy Wołynia, centrum społeczności Ratnowskiej w rejonie kowelskim. Przez nią przebiega trasa M19 do granicy z Białorusią. Dziś to ciche poleskie miasteczko, ale kiedyś stał tu przygraniczny zamek, a nazwa Ratne, jak się uważa, pochodzi od słowa „rat’” — wojsko.
Przygraniczne miasto
Ratne po raz pierwszy wzmiankowane jest pod koniec XII — na początku XIII wieku. Dokumenty staroruskie nazywają je różnie: Ratno, Ratnoje, Ratew, Ratin. Było to przygraniczne miasto państwa halicko-wołyńskiego, gdzie stacjonowały wojska — stąd, według popularnej wersji, pochodzi nazwa. Na początku XIV wieku między Prypecią a Wyżywką stał już tu zamek.
W sierpniu 1431 roku wojska litewskie zaatakowały Ratne — ważną królewską twierdzę nad Prypecią — i spalili miasto wraz z zamkiem. W 1432 roku wielki książę Zygmunt Kiejstutowicz pozostawił Ratne wśród spornych okręgów wołyńskich między Litwą a Polską, a w latach 1440. Ratnowszczyzna przeszła do Polski i weszła w skład ziemi chełmskiej. W 1440 roku Ratne otrzymało prawo magdeburskie i własną pieczęć.
Miasto XVI–XVII wieku
W 1512 roku sporządzono inwentarz zamku z wykazem zamkowej służby. Ratne było centrum starostwa i znaczącym miastem: w 1556 roku liczyło 220 domów, pod koniec XVI wieku — prawie 280, a ludność sięgała 1600–1700 osób. Działały trzy młyny wodne. W 1519 roku król Zygmunt I ukarał starostę Jakuba Sekluckiego za nadmierne podatki od cerkwi prawosławnych.
Środek XVII wieku był dla Ratnego katastrofą: w 1648 roku miasto zostało ograbione, zniszczono kościół, a lustracja z 1661 roku odnotowała 132 zrujnowane domy. Ludność zmniejszyła się ponad dwukrotnie i odtąd Ratne nazywano już miasteczkiem. W 1795 roku przeszło do Imperium Rosyjskiego i stało się ośrodkiem handlowym powiatu kowelskiego.
Herb
Współczesny herb Ratnego to złota murowana brama z wieżą, trzy srebrne miecze ułożone w gwiazdę oraz czerwony tarczka z krzyżem. Miecze przypominają o „rat’”, a krzyż — o przynależności do Wołynia. Na starych pieczęciach z XVI–XVIII wieku Ratne miało inny znak — dzikiego dzika na tle trzech drzew.
Co zobaczyć
Główną atrakcją jest drewniany kościół Narodzenia Bogurodzicy z XVIII–XIX wieku. Kościół o tej nazwie wzmiankowany jest już w 1614 roku, a w mieście od dawna stały także cerkwie Zmartwychwstania (wzmiankowana w 1565 roku) i Trójcy oraz kościół z szkołą i szpitalem. Obok przepływa Prypeć z szeroką doliną zalewową, a niedaleko znajdują się jeziora Tur i Samara, gdzie jeżdżą wędkarze.
Ratne na wideo
W pobliżu
Stara Wyżywka — przy trasie M19, Kowel — około godziny drogi. Więcej — w artykule Rejon kowelski.
Jak dojechać
Ratne leży przy trasie M19 Kowel — granica z Białorusią. Z Kowla i Łucka kursują autobusy.
