Żytomierszczyzna to kraina granitowych kanionów, leśnych rzek i zatopionych wyrobisk. Jest tu wszystko, czego potrzebuje wędkarz: skaliste zakola Teterewa ze szczupakiem i sandaczem, ciche poleskie rzeki na północy, duże zbiorniki wodne koło Żytomierza i Malyna, głębokie kamieniołomy z okoniem i stawy z karpiem. Poniżej znajduje się przegląd głównych miejsc według typu akwenów, z odnośnikami do szczegółowych artykułów z naszego katalogu.
Teterew i zbiorniki wodne koło Żytomierza
Teterew to główna rzeka obwodu i najpopularniejsza wśród żytomierskich wędkarzy. Powyżej miasta, od Czudniwa do Denysów, płynie między granitowymi skałami, tworząc kaniony, głębiaczki i bystrza — łowi się tu szczupaka, okonia, klenia, leszcza i płoć. O tym odcinku traktują artykuły Teterew od Denysów do Żytomierza oraz granitowy kanion na Teterewie.
Na samym Teterewie znajduje się kilka zbiorników wodnych. Żytomierski zbiornik wodny w granicach miasta to najpopularniejsze miejsce do połowu sandacza i szczupaka, a zimą łowi się tu także spod lodu. Zbiornik Odcinający koło Perławki jest spokojniejszy, ze szczupakiem i okoniem wśród lasu.
Słucz, Rostawica i Zdwież
Na zachodzie obwodu płynie Słucz — szeroka, z zakolami, głębiaczkami i bystrzami. Koło Lubaru znajdują się na niej trzy niewielkie zbiorniki wodne, w których łowi się szczupaka, okonia, leszcza i karpia: Słucz koło Lubaru. Na południu leży Rostawica między Rożynkiem a Pawoloczą z karpiem i szczupakiem, na wschodzie zaś — leśna rzeka Zdwież od Brusiłowa do Borodzianki oraz Korniński zbiornik wodny w lesie koło Kornyna.
Irsha i Malynszczyzna
Irsha to granitowa rzeka płynąca przez Irshansk i Malyn. Koło Malyna przegradza ją duży zbiornik wodny w Malynie, przez miejscowych nazywany morzem. Łowi się tu leszcza, szczupaka, okonia, płoć i karasia z brzegu oraz łodzi, a latem wypoczywa się na plażach — morze w Malynie, mierzeja w Malynie, plaża litewska. Na samej Irshy w Malynie znajdują się plaża żydowska i Papa Jam.
Obok znajduje się kilka mniejszych zbiorników wodnych wśród lasów: Hamarnia w Malynie, Wiźniański koło Worsiwki, Lumlański oraz rzeka Lumla.
Uż i poleska północ
Uż to rzeka Korostenia i ziemi owpyckiej, z granitowymi skałami w Korosteniu i cichymi zakolami poniżej. Łowi się w niej szczupaki, okonie, karasie i klenie, a jesienią miejscowi wędkarze pokazują ładne połowy drapieżników: Uż w rejonie korosteńskim, wędkowanie w Woronowie. Dopływ Uża, Noryń, przepływa przez Owrucz.
Jeszcze dalej na północ znajdują się leśne rzeki: Uborć przepływająca przez Olewsk oraz kręta Słoweczna, a także zbiornik Słoweczański i zbiornik Chajczański w ziemi owruckiej.
Zatopione wyrobiska
Obwód żytomierski leży na granicie, a po wydobyciu kamienia zostało tu wiele zatopionych wyrobisk. Woda w nich jest przejrzysta, głębokość sięga dziesiątek metrów, a brzegi są strome. Są to łowiska okonia i szczupaka, które łowi się na uskokach przy skałach, a latem – miejsca do kąpieli i nurkowania. W Żytomierzu jest wyrobisko Bogunśke, w pobliżu – Niebieskie Jeziora koło Kmitowa. W rejonie korosteńskim znajdziemy wyrobisko Nowoozeryanske, wyrobisko Mychajliwśke, stare wyrobisko koło Rudni-Żerewieckiej oraz piaskowe wyrobisko koło Rudni-Ozeriańskiej.
Stawy koło Żytomierza
Dla miłośników karpia i amura przygotowane są stawy w okolicach ośrodka obwodowego: staw w Hadzynce, gdzie zimą łowi się także okonie, staw w Wertokijiwce oraz zbiornik Starosielski koło Starej Kotelni z karasiem, karpiem i szczupakiem.
Gdzie łowić drapieżnika
Szczupaka w obwodzie żytomierskim najczęściej szuka się na Teterewie powyżej Żytomierza, na Użu oraz na leśnych zbiornikach wodnych: Widsycznemu, Kornynskim, Malinśkim. Sandacz to ryba dużych zbiorników wodnych, przede wszystkim Żytomierskiego, gdzie łowi się go metodą „drop-shot” na korycie oraz spod lodu. Okonia jest dużo w granitowych wyrobiskach i na Teterewie. Najlepszy czas na drapieżnika to wrzesień i październik, kiedy woda stygnie, oraz okres pierwszego lodu.
Dokładnie o rzekach i mieście – w poradach Wędkowanie na Teteriwie, Wędkowanie na Słuczy i Gdzie powędkować w Żytomierzu.
Kiedy jechać
Wiosną, po zakazie tarłowym, najlepiej bierze na rzekach – Teteriwie, Użu, Słuczy: ryba wychodzi na nagrzane płycizny, dobrze łowią się płoć, leszcz i kleń. Latem wędkarze przenoszą się na zbiorniki wodne i wyrobiska, łowią wcześnie rano i wieczorem, ponieważ w ciągu dnia tam się kąpią. Jesień to sezon na drapieżniki. Zimą jako pierwsze zamarzają stawy i zatoki zbiorników wodnych, gdzie bezpieczny lód pojawia się wcześniej niż na rzekach z prądem, a głębokie wyrobiska – jako ostatnie.
Co wziąć pod uwagę
Na północy obwodu leżą strefy zamknęcia i wysiedlenia, a także Rezerwat Poleski i Rezerwat Drewlański – tam łowić nie wolno, a teren przygraniczny z Białorusią jest zamknięty dla odwiedzających. Reszta to ogólne zasady wędkarstwa: wiosną obowiązuje zakaz tarłowy, od 1 listopada nie wolno łowić na zimowiskach. Ryby z czerwonej księgi – minóg, brzana, miętus, jelecz – są wypuszczane, a o nich przeczytasz w artykule Ryby i raki Polesia z czerwonej księgi.
Porada
Jeśli jedziesz na ziemię żytomierską po raz pierwszy, zacznij od Teteriwa w Żytomierzu lub Zbiornika Żytomierskiego: łatwo tu dotrzeć transportem miejskim i są miejsca zarówno na spinning, jak i na feeder. Na wyrobiska bierz lekki sprzęt i cienką żyłkę – woda jest przejrzysta i ryba widzi wszystko. Zimą zajrzyj do artykułu Wędkarstwo zimowe na Polesiu.
