Wysoka Górka — sztuczne wzgórze na szczycie Zamkowej Góry w centrum Chełma, dawnego ruskiego Holma. W XIII wieku znajdowała się tu rezydencja księcia, a później króla Daniela Romanowicza (halickiego), gdy Chełm był stolicą państwa halicko-wołyńskiego. Po zamku na powierzchni pozostał nasyp, fosa i zakonserwowane fundamenty, za to ze szczytu widać całe miasto. Na sąsiednim wzniesieniu, Katedralnej Górce, stoi katedra Narodzenia Bogurodzicy. Chełm leży w zachodniej części Wołyńskiego Polesia, nieco ponad 20 km od granicy z Polską.

Stolica Daniela

Gród na górze istniał już w X wieku: archeolodzy znaleźli tu pozostałości drewniano-kamiennego wału i pięć rzędów palisady z dębowych bali. Pod koniec lat 30. XIII wieku – na początku lat 40. XIII wieku Daniel Romanowicz przeniósł tu swoją siedzibę, a Chełm stał się głównym miastem państwa. Według kroniki halicko-wołyńskiej książę zapraszał do nowego miasta rzemieślników i osadników, budował świątynie i fortyfikacje. Na Wysokiej Górce powstał kamienny pałac z miejscowego zielonego wapienia o długości 57 i szerokości 22,5 metra ze ścianami o grubości około dwóch metrów, a obok – cerkiew św. Jana Złotoustego. Kronikarz z zachwytem opisuje jej rzeźbione portale z białego halickiego i zielonego chełmskiego kamienia, dzieło mistrza Awdiego – jedno z pierwszych znanych imion rzeźbiarzy na ziemiach ukraińskich.

Pośrodku grodu wznosiła się wieża: dolna część z kamienia, górna z ciosanego drewna, wybielona tak, że, według kroniki, świeciła na wszystkie strony. Około 1256 roku miasto zniszczył pożar; jego blask, jak pisze kronikarz, widziano nawet ze Lwowa, i właśnie ten zapis uważa się za pierwszą wzmiankę o Lwowie. Daniel odbudował Chełm, a w 1264 roku został tu pochowany, w cerkwi Bogurodzicy. W XIV wieku wieżę na górze przebudowano, tradycyjnie nazywa się ją wieżą Kazimierza Wielkiego.

Zakonserwowany fragment muru wieży na Wysokiej Górce
Zakonserwowany fragment muru wieży na Wysokiej Górce. Foto: Parnikoza, CC BY-SA 4.0

Co pozostało na górze

Według opisów, jeszcze pod koniec XVIII wieku stał tu przeważnie drewniany zamek, ale już w XIX wieku pozostały po nim tylko fundamenty. W 1876 roku władze rosyjskie częściowo wyrównały nasyp i urządziły od południa łagodne wejście, a później na szczycie zbudowano kaplicę świętych Cyryla i Metodego, rozebraną w 1921 roku. Na jej cokole w 1928 roku młodzież szkolna usypała niewielki Kurhan Niepodległości, gdzie w 1998 roku ustawiono Jubileuszowy krzyż.

Pierwsze wykopaliska przeprowadzili rosyjscy badacze w latach 1910–1912, w latach 60. XX wieku kontynuowali je polscy archeolodzy, a od 2010 roku na górze pracują ekspedycje pod kierownictwem profesora Andrzeja Buko. Odkryto fundamenty budynków pałacowych, cerkwi i wieży; górną część fundamentu wieży zakonserwowano i pokazano zwiedzającym. Sam pagórek od 1983 roku jest pomnikiem przyrody, a u jego podnóża rośnie stary jesion, również pod ochroną.

Szczyt Wysokiej Górki w Chełmie
Szczyt Wysokiej Górki w Chełmie. Foto: Gorofil, CC BY-SA 4.0

Jak dojechać

Chełm leży przy trasie nr 12 Lublin — Dorohusk: od Lublina około 70 km, od przejścia granicznego Dorohusk — Jagodzin na granicy z Wołyniem około 25 km. Z Ukrainy do Chełma kursują także pociągi. Wysoka Górka — w samym centrum miasta, nad ulicą Lubelską; na górę prowadzą ścieżki od katedry na Katedralnej Górce. Wstęp wolny. Obok — katedra Narodzenia Najświętszej Maryi Panny z dzwonnicą, pałac biskupów unickich, a niżej, przy Lubelskiej, — kościół Rozesłania Świętych Apostołów oraz wejście do chełmskich kredowych podziemi. Około 3 km na północ — ruiny wieży w Belawinie, a kilka kilometrów na południowy zachód od miasta — wieża w Stolpiu. Przegląd regionu — w artykule „Polskie Polesie”. Dla obywateli Ukrainy wymagany jest paszport zagraniczny.