Semenivka — miasto na Polesiu czernihowskim, nad rzeką Rewną, centrum gminy Semenivka w rejonie nowogrod-siewierskim. Razem z Seredyną-Budą w obwodzie sumskim to najpółnocniejsze miasto Ukrainy. Tutaj, wśród lasów i bagien, do miasta wpada rzeka Drestna, a w pobliżu znajdują się rezerwaty hydrologiczne. Obecnie Semenivka jest gminą przygraniczną, która żyje pod stałymi ostrzałami.

Sloboda Samojłowiczów

Kozacką slobodę Semenivkę założył w 1680 roku pułkownik pułku starodubskiego Semen Iwanowycz Samojłowicz — syn hetmana Iwana Samojłowicza. Od jego imienia pochodzi nazwa. Do 1861 roku sloboda pozostawała prywatną własnością rodziny Samojłowiczów i ich potomków. Wchodziła w skład sotni starodubskiej pułku starodubskiego — największego pod względem terytorium i siły gospodarczej pułku Hetmanatu.

Pod koniec XVIII wieku Semenivka stała się ośrodkiem wołostnym, a w 1808 roku otrzymała status miasteczka. Wtedy też podzielono ją na 13 „sotni” — niewielkich jednostek administracyjnych. Podczas wojny 1812 roku utworzono tutaj 2. pułk kozacki. Na początku XX wieku w miasteczku mieszkało ponad 15 tysięcy osób.

Centralny plac Semenivki
Centralny plac Semenivki. Zdjęcie: KylePCold, CC BY-SA 4.0

Między Ukrainą a Homlem

Od 1802 do 1918 roku Semenivka należała do powiatu nowozybkowskiego guberni czernihowskiej. Po rewolucji, od 1919 do 1926 roku, wraz z powiatem znalazła się w składzie guberni homelskiej Rosji i dopiero w kwietniu 1926 roku powróciła na Ukrainę, stając się centrum rejonu. Miastem Semenivka została w 1958 roku.

Sławni rodacy

Z Semenivki pochodzą konstruktor rakiet kosmicznych Wasyl Budnyk, chemik Ołeksandr Chomutow, który w latach 30. XX wieku wynalazł kirzę, lekarz XVIII wieku Józef Kamieniecki oraz działacz wojskowy Witalij Prymakow.

Stacja kolejowa Semenivka
Stacja kolejowa Semenivka. Zdjęcie: KylePCold, CC BY-SA 4.0

Przyroda

Wokół miasta — lasy poleskie, torfowiska i bagna. Pod ochroną znajdują się rezerwaty hydrologiczne „Mszary” i „Penkomojszcze”, które chronią masywy bagienne i źródła rzek. Rewna i Drestna to niewielkie leśne rzeki, typowe dla północnego Czernihowa.

Wojna

Z powodu bliskości granicy z Rosją Semenivka regularnie cierpi z powodu ostrzałów i ataków dronów. 21 sierpnia 2023 roku częściowo zniszczono budynek rady miejskiej. Mieszkańcy uczą się żyć w nowych warunkach: chowają samochody, przesiadają się na rowery, ale nie opuszczają rodzinnego miasta.

Herb i flaga

Na zielonym herbie Semenivki — niebieska tarcza w złotym wieńcu laurowym, a na niej złoty kozak z samopałem, symbol Hetmanatu. U góry wieniec obciążony jest czerwonym kołem z trzema czarnymi krzyżami — to znak z herbu Samojłowiczów, na ziemiach których powstało miasto. Flaga ma poziome pasy: niebieski, malinowy i zielony z tą samą tarczą przy drzewcu.

Herb Semenivki
Herb Semenivki. Ilustracja: W. M. Napitkin, domena publiczna
Flaga Semeniwki
Flaga Semeniwki. Zdjęcie: W. M. Napytkin, dobro publiczne

Jak dojechać

Semeniwka leży na linii kolejowej i drogach północno-wschodniego obwodu czernihowskiego, około 60 km od Nowogrodu Siewierskiego. Z powodu stanu wojennego i ostrzałów w strefie przygranicznej obowiązują ograniczenia: przed podróżą koniecznie zapoznaj się z zasadami pobytu i sytuacją bezpieczeństwa w gminie.